അവിചാരിതമായി ഒരിക്കൽ കൂടെ ഞാൻ അയാളെ കണ്ടു. നീട്ടി വളർത്തിയ താടി രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ വിരഹത്തിന്റെ വെളുപ്പ് അവിടെയും ഇവിടെയും കാണാം. ഞാൻ ചുംബിച്ച നെറ്റിത്തടങ്ങളിൽ കാലത്തിന്റെ ചുളിവുകൾ രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്നും ഇന്നും മായാത്തതായി ഒന്ന് മാത്രം. നെഞ്ചു പിളരുന്ന ആ നോട്ടം. കാലം കടന്ന് പോയിട്ടും അറിയാതെ ഏറ്റ അയാളുടെ സ്പർശനം എന്നെ ഇരുപതുകളിലേക്ക് എത്തിച്ചു. എന്നാൽ ഇന്ന് അയാളിൽ ഞാൻ 'അവനെ' എത്ര തിരഞ്ഞിട്ടും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
എന്റെ വേർപാട് നിനക്കിത്ര വേദന ആയിരുന്നോ!? എന്നെക്കാൾ അനുഭവിച്ചത് അയാൾ ആണ്. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ നീ എന്റേത് മാത്രമായി തിരിച്ചു വരുമോ എന്ന ചോദ്യം എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. വേണ്ട... അയാളെ ഇനിയും വേദനിപ്പിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. ഒരു അപരിചിതനെ കണ്ട ഭാവത്തിൽ ഞാൻ നടന്നു നീങ്ങി. ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് പോലും നോക്കിയില്ല ഞാൻ...
അയാൾ പോയോ അതോ അവിടെ തന്നെ നിൽപുണ്ടാകുമോ?
നിൽക്കുന്നുണ്ടാകണം.ഒരുനാൾ എന്നെ അത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്ന ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ മെല്ലെ മെല്ലെ നടന്നകന്നു. ഉള്ള് പിളരുന്ന വേദനയോടെ...
No comments:
Post a Comment